Gestolen zonnebloemen

Gestolen zonnebloemen langs het maisveld.
Langs het maisveld zijn zonnebloemen met kluit en al uit het maisveld gestolen.

Aan de rand van het maisveld, waar de Hoefseweg een bocht maakt, staan verwilderde bloemen. Iemand heeft ze daar gezaaid. Zonnebloemen, paarse- en witte bloemen komen kriskras door elkaar op, te midden van het vele groen. Ik kijk er altijd naar als ik er met de hond loop, blijf even stilstaan en verbaas me over de omvang van de zonnebloemen. Wat zijn ze groot en wat hebben ze een omvangrijk hart.

Op een avond zie ik in de verte een grote auto staan. Twee mensen lopen door de bloemen. Als ik dichterbij kom, zie ik nog net dat ze de grootste zonnebloemen met kluit en al achterin de auto leggen en de klep dicht kwakken. Ik loop nog wat sneller. De hond versnelt naast me. Ik wil ‘Hééh! Ik keek graag naar die bloemen’, roepen. Maar ze rijden hard weg. Het stof stuift achter de auto over de Geeracker. Sindsdien is de rand van het maisveld een stuk kaler en verbaas ik me over andere dingen.