Omscholen

Manden vol was ontstonden er toen ik me omschoolde
Manden vol was ontstonden er toen ik me omschoolde

Ik werkte en tikte me wezenloos in de zomer van 2017 en elke vrije minuut liep ik hard, fietste of zwom ik om mijn energie kwijt te raken. Het was ergens daar dat ik dacht. Ik wil niet twintig jaar van mijn werkzame leven achter een computer zitten. Ik begon er slecht van te slapen en werd onrustig. Ik heb een gigantische hoeveelheid energie. Voor een kantoorbaan ben ik helaas niet geschikt. De muren vliegen op me af na een paar dagen. Toen ik nog voer was dat geen probleem. Je loopt je dag en nacht de blubber op een schip.

Maar het was juist dat ‘dag en nacht’ waarom ik de binnenvaart had verlaten. Het begon me steeds meer tegen te staan. Ik was bang dat het dezelfde kant uit zou gaan als in de zeevaart, waarin het Nederlandse dekpersoneel volledig vervangen is door andere nationaliteiten. Dat is leuk in het kader van de kostenbesparing en als je geen behoefte hebt aan communicatie is het geweldig. Maar ik had wel behoefte aan sociaal contact en aan gesprekken die verder gaan dan wat losse zinnen in een pidgin taal. In mijn vrije tijd volgde ik een opleiding tot sportmasseur, omdat ik dat machtig interessant vond, het gaf me rust om mensen te masseren. Ik vond verder leren in de logistiek niet zinvol. Van mijn opleiding tot logistiek manager leerde ik destijds hoofdzakelijk dat ik geen logistiek manager wilde zijn.

In welke branche zouden mijn negatieve eigenschappen als niet stil kunnen zitten, ongeschikt zijn voor kantoorwerk en houden van mensen wat leren een voordeel zijn, vroeg ik me af. Het werd de sportbranche. Ik besloot om een deel van het geld dat ik verdiende te gaan gebruiken om me om te scholen. Ik schreef me in voor een opleiding tot hardlooptrainer, omdat ik altijd maar aan het vertellen was hoe leuk hardlopen was en het me leuk leek die kennis te kunnen overdragen. Ik was al in het bezit van een diploma om zwemles te geven en via de sportverzorging waar ik als sportmasseur stage liep, werd ik gewezen op een vacature als zwemdocent. Ik kon in een lage functie beginnen en stage lopen, want ik moest een andere licentie halen. Ik had papieren van de KNZB en daar werkten ze met NPZ.

Het hele najaar en winter investeerde ik elke minuut die ik niet werkte in mijn opleidingen. Het was niet moeilijk, maar het was veel, heel erg veel. Ik schreef jaarplanningen voor beginnende hardlopers, trainingen, techniekoefeningen, conditietesten, leerde van alles over processen in het menselijk lichaam, oefende tapen en massagehandgrepen en schreef lessenreeksen om kinderen en mensen zwemslagen aan te leren. Mijn kennis steeg, naarmate de puinhoop in ons huis groeide. Gelukkig waren mijn gezinsleden bereid om meer te doen. Het lukte. Ik vond voldoende werk, mijn overload aan energie is een positief gegeven in deze branche.

Ik slaagde in januari voor sportmassage bij de NGS, in februari slaagde ik voor hardlooptrainer, in maart werd de praktijk als zwemdocent positief beoordeeld. Nu moet ik in april nog een klein stukje van de examens doen en daarna ga ik beginnen aan het leren lesgeven van speciale doelgroepen, waarmee ik mijn diploma Allround zwembadmedewerker hoop te halen. Ik ga weer elke keer met plezier naar mijn werk, begeleid een paar mensen met hardlopen en we hebben thuis een kamer ingericht voor de sportmassage. Ik ben ontzettend blij en die intensieve rommelige lange winter 2017/2018, waarin ik voor niets en niemand tijd had, zie ik maar als een investering in de komende twintig jaar.