Gestolen zonnebloemen

Gestolen zonnebloemen langs het maisveld.
Langs het maisveld zijn zonnebloemen met kluit en al uit het maisveld gestolen.

Aan de rand van het maisveld, waar de Hoefseweg een bocht maakt, staan verwilderde bloemen. Iemand heeft ze daar gezaaid. Zonnebloemen, paarse- en witte bloemen komen kriskras door elkaar op, te midden van het vele groen. Ik kijk er altijd naar als ik er met de hond loop, blijf even stilstaan en verbaas me over de omvang van de zonnebloemen. Wat zijn ze groot en wat hebben ze een omvangrijk hart.

Op een avond zie ik in de verte een grote auto staan. Twee mensen lopen door de bloemen. Als ik dichterbij kom, zie ik nog net dat ze de grootste zonnebloemen met kluit en al achterin de auto leggen en de klep dicht kwakken. Ik loop nog wat sneller. De hond versnelt naast me. Ik wil ‘Hééh! Ik keek graag naar die bloemen’, roepen. Maar ze rijden hard weg. Het stof stuift achter de auto over de Geeracker. Sindsdien is de rand van het maisveld een stuk kaler en verbaas ik me over andere dingen.

Onze hond als hovenier

Onze hond is een echte hovenier. We hebben het hem niet af kunnen leren en accepteren inmiddels dat het in zijn aard zit om van alles te begraven en op te graven. Ook de appelboom in de achtertuin krijgt af en toe van hem een flinke beurt. Op een dag waren we helemaal klaar met dat gegraaf en de besmeurde tegels. We bestelden 1,5 kuub gele split en worteldoek en legden de tuin dicht, waarbij we de afwaterende functie van de plantenbak behielden. Het doet een beetje aan alsof je aan een Franse spoorlijn woont. Ik vind het maar zozo. Ik was erg gesteld op mijn kruidentuin onder de appelboom, maar vind wel dat planten met de wortels in de grond moeten staan. Als ik er teveel naar verlang, bekijk ik bovenstaand YouTube filmpje. En dan vind ik de gele split toch prachtig. 🙂

De tuin met gele split is behoorlijk hondproof.
De tuin met gele split is behoorlijk hondproof.

Regelmatige vuilniszakken

Vuilnis blijft liggen
Vuilnis blijft liggen

Regelmaat in vuilnis

De regelmaat die onze hond ons bracht is verbluffend. Voor het eerst sinds jaren zijn we vergeten de vuilniszakken buiten te zetten, omdat er niemand ’s avonds met de hond loopt en de vuilniszakken ziet liggen. Echt, dat er niemand naar je toekomt als je de trap afkomt of thuis komt, is nog wel te overzien en dat het huis in een verbluffend tempo opgeruimd raakt en blijft, is best lekker. We missen immers de twee uur die we dagelijks met de hond wandelden en de natte, vuile poten die hij naar binnen banjerde. Maar dat we een deel van ons dagelijkse ritme zo missen, waardoor andere dingen blijven liggen. Dat hadden we van te voren niet kunnen overzien.

Oud en nieuw 2014-2015

Vasco toen hij nog een pup was
Vasco toen hij nog een pup was

Vuurwerk

Oud en nieuw 2014-2015 kan zo in mijn persoonlijke collectie van evenementen om nooit te vergeten. Onze dochters waren bij vriendinnen of in de kroeg en onze zoon liep met zijn vuurwerk op straat. Het vuurwerk dat hij bezat was niet onze keus, maar hij had vakantiewerk gedaan aan boord en was in België met de bemanningsleden mee geweest om vuurwerk te kopen. Die weten veel beter wat hij nodig heeft om gelukkig te zijn. Ze hadden hem ook nog een doos cadeau gedaan. Altijd fijn, en dan vooral bij een ander.

Oud

Onze hond was al een paar weken aan het vermageren, soms spugen en slechter aan het eten. Op oudjaarsdag kreeg hij ’s middags problemen met lopen. Het leek wel alsof hij dronken was. Hij wekte niet de indruk pijn te hebben. Dus droeg ik hem naar huis en legde hem op zijn kussen. Daar bekeek hij tevreden wat er gebeurde in de kamer en dommelde af en toe in. Tegen de avond werd hij steeds slechter.

Hond

En zo brachten mijn man en ik oudjaarsavond met z’n tweeën op de bank voor de tv door, met naast ons een hond die op sterven lag. We durfden al niks te drinken, omdat we vonden dat we onze zoon naar het ziekenhuis moesten kunnen brengen en nu verdween de behoefte vanzelf, omdat de kater al eerder kwam opzetten. Af en toe droegen we de hond naar de tuin als hij dat leek te willen en we droegen hem naar binnen als hij was omgevallen, omdat hij alleen nog maar kon staan of liggen.

Nieuw

Uiteindelijk overleed de hond om half drie. Omdat de hond al een tijdje slecht ging, waren we al aan het kijken en sparen voor een opvolger. Je moet altijd vooruit kijken in het leven. Bovendien is een hond een goede reden om regelmatig een wandeling te maken. Wij neigen allemaal naar gehang achter een beeldscherm of boek. Dus stapten we om een uur of twaalf met onze gelukkig intacte zoon en een dochter in de auto om naar een nestje te kijken. Als alles goed gaat komt er eind februari weer een hond bij ons wonen. Tot die tijd kunnen we behalve werken ongestraft 24 uur per dag lezen, tv kijken en computeren. Wat een vooruitzicht.