Wasmachine, nieuw huishoudelijk hulpje

Hoera! Onze nieuwe wasmachine blijkt ook normale wasprogramma's te hebben.
Hoera! Onze nieuwe wasmachine blijkt ook normale wasprogramma’s te hebben.

Onze oude wasmachine begaf het. Zodoende kwam er een nieuw huishoudelijk hulpje in huis, dat volgepompt met elektronica en onbegrijpelijke technologie ons leven gemakkelijker moet maken. Van dat laatste ben ik nog niet zo zeker. Waar we bij de vorige wasmachine eenvoudig de temperatuur en geen of wel voorwas instelden, komt de nieuwe met een centimeter dikke handleiding en oneindige opties. We moeten weten waaruit ons wasgoed bestaat of waarvoor we het gebruiken. Dat valt nog niet mee; lyocell bijvoorbeeld, is dat nu katoen of synthetisch? Outdoorkleding is dat kleding, waarin je in Ierland vis hebt schoongemaakt of in aan Mudmasters hebt meegedaan of is dat alle kleding die je buiten draagt. En dan babykleding. Ik dacht, dat zal wel voorzichtig gewassen moeten worden. Is het een 95 graden programma.

De nieuwe wasmachine is 7 kg. Volgens de opgave is dat geschikt voor een huishouden met twee personen. Dat begreep ik niet bij de aanschaf. De oude wasmachine laadde namelijk vijf kilo en was geschikt voor een gezin. Inmiddels begrijp ik het wel. Het wassen duurt bij de nieuwe machine eindeloos. Langdurig gebruik schijnt beter voor het milieu te zijn. Een katoenen was, zonder voorwas, duurt nu drie uur en dan spoelt hij drie keer. De oude wasmachine deed er met voorwas negentig minuten over en spoelde vijf keer. Het verlengen van de wasduur gaat ten koste van de inzet per 24 uur, dus moet de trommel groter zijn.

Maar inmiddels heb ik me wat beter verdiept in het menu. Ik was toch een beetje huiverig voor de doeken die de hond de tuin in sleept en veertig graden. Je moet even zoeken, maar dan blijkt hij gewoon te hanteren en over praktische wasprogramma’s te beschikken. Het fenomeen is dat hoe heter de machine wast, hoe tijdsefficiënter hij is. 95 graden met voorwas en vier spoelbeurten duurt slechts 2,5 uur. Vermoedelijk is de milieutest van de wasmachine een rollerbankformule en acceptabel voor testers met teveel tijd.

Thee met bouillon

Help! Er is boullion in de waterkoker gekookt.
Help! Er is boullion in de waterkoker gekookt.

Ik zet een pot thee, ga met de hond lopen en schenk daarna een mok vol. Al bij de eerste slok gaan mijn haren overeind staan. Iemand heeft bouillon in de theepot gemaakt. Oké, kan gebeuren, met het tuitje schenkt het vast gemakkelijk in. De theepot gaat in de vaatwasser en ik pak een andere. Als het water in de waterkoker heeft gekookt, schenk ik het in de theepot. De thee ruikt weer naar bouillon. Ik inspecteer de waterkoker. Iemand heeft bouillon gemaakt in de waterkoker.

‘Wie leek het een goed idee om bouillon te maken in de waterkoker?’ vraag ik op WhatsApp.
Een van de kinderen reageert dat heel handig is, want dan hoef je niet zo lang in je beker te roeren totdat het blokje is opgelost.
Na een halfuurtje ontkalken en schoonmaken smaakt de thee weer naar thee.

Fiets de gang in

Gemakkelijk hoor, zo stap je vanaf je fiets de gang in.
Gemakkelijk hoor, zo stap je vanaf je fiets de gang in.

Ik zie mijn zoon langs het raam fietsen en steek mijn hand op. Even later staat hij een ei te bakken in de keuken. Onze hond drentelt en snuift in de gang.
‘Ik ga zo met je lopen’, zeg ik vanuit de kamer.

Eenmaal in de gang zie ik waarom de hond zo snuift.
‘Wat is hiervan de bedoeling? Vind je dat gemakkelijk om vanaf je fiets de gang in te stappen’ zeg ik tegen mijn zoon.
‘Zo worden mijn zadel en ik niet nat’, verklaart hij.
Ik heb geen zin om er een probleem van te maken en loop met de hond via de achterdeur naar buiten. Als we thuiskomen is mijn zoon weer naar zijn werk.

Dronken stapeltjes

Dronken stapeltjes wil ik niet bij het strijken.
Dronken stapeltjes wil ik niet bij het strijken.

Op maandagavond strijk ik meestal de was van de week weg. Ik ben een uurtje lekker bezig. De tafel begint al aardig vol te raken met mooie rechte stapeltjes. Daar houd ik van. De strijkplank staat dwars in de kamer, zodat ik de tv goed kan zien en het minder eentonig is om te doen. Mijn man heeft Voetbalinside opgezet. Ik krijg zijdelings mee, dat er nog geen 24 mensen naar Vitesse willen gaan. In de pauze loopt hij langs de tafel en de strijkplank. Ik strijk een van mijn hemden.

‘Je strijkt er een vouw in’, zegt hij.
-‘Dat is niet zo erg. Het is toch maar een hemd.’
‘Waarom strijk je ze dan? Je draagt ze ergens onder. Dat begrijp ik al jaren niet.’
-‘Ik wil geen dronken stapeltjes.’

Hij kijkt me aan alsof ik gek ben en misschien heeft hij op dat punt gelijk, want ik heb het huishouden bepaald niet tot een kunst verheven. Maar ik vind het fijn, dat ik het stapeltje precies in de vrije plek in de la kan leggen en op een tafel met van die handige tegeltjes krijg ik mijn stapeltjes ook zo fijn op maat.