Verbazingwekkende afloop referendum

Verbaasd om afloop referendum Oekraïne
Verbaasd om afloop referendum Oekraïne

Uitslag referendum

De uitslag van het referendum verbaast me niks, nadat ik met het team weken in mijn vrije tijd voor opkomst geflyerd heb en heb geprobeerd om mensen naar de stembus te krijgen. Ik ben nu eenmaal een voorstander van een directere democratie. De zestig/veertig uitslag gaf de verhouding van de mensen die ik sprak heel goed weer. Zowel in het ja als nee kamp gaf meer dan de helft aan niet te gaan stemmen, want het onderwerp was te moeilijk, het was al besloten, ze hadden geen interesse of ze hadden al gestemd op politici en voelden niet de behoefte hen van raad te voorzien.

Extremen hoofdzakelijk op tv

Er viel me een ding op in de tijd dat ik met mijn flyers liep. Voor extremen in het stemgedrag moest ik de tv aanzetten. Mensen die als de dood waren dat de Europese Unie werd uitgebreid, de politiek een slag toe wilden dienen of overal op tegen waren, kwam ik amper tegen. In het nee-kamp bleek men vooral bezorgd over de financiële gevolgen die politieke beslissingen op het huishoudboekje van de gewone burger hebben. ‘Het is zielig voor die mensen, maar konden wij dit wel betalen? Ook omdat het land zo corrupt is en geld daardoor gemakkelijk wegvloeit’, was de grootste twijfel die ik tegenkwam.

Andere motieven

In het ja-kamp speelden heel andere motieven een rol. Het voorstander zijn van een parlementaire democratie, eens in de vier jaar te kiezen en je dan vier jaar nergens druk om hoeven te maken was reden een. Reden twee was een hekel aan GeenStijl. Reden drie was dat het besluit al was genomen en een enkeling vond homorechten een reden om voor te stemmen. Ook in het ja-kamp kwam ik enkele extremen tegen als een voorstander zijn van vrij wapenbezit of een drugslabje te willen starten in Oekraïne met Europese subsidie.

Verbazingwekkende afloop

Groot was mijn verbazing dan ook dat het ja-kamp claimt dat alle niet-stemmers ja-stemmers zijn. Zo ligt het naar mijn ervaring helemaal niet. Nog verbaasder werd ik toen ik op Radio 1 hoorde dat de referendumwet mogelijk op de schop moest, omdat het mogelijk bleek om een raadgevend referendum te organiseren. De verslaggever leek het wel prima te vinden. Het was dat ik stevig zat, want ik kukelde bijna van mijn stoel. Je hebt een wet die blijkt te kunnen werken en dan moet hij worden aangepast, omdat hij werkt. Met stijgende verbazing. Echt. Mensen zouden wat mij betreft wel wat trotser op dit soort mogelijkheden mogen zijn. Er staan namelijk elke dag mensen aan de poorten van de EU te rammelen, omdat het in grote delen van de wereld anders is geregeld.