Vrijmarkt op Koninginnedag is vuilnismarkt

Kroontje want vrijmarkt op Koninginnedag is vuilnismarkt
Vrijmarkt op Koninginnedag is vuilnismarkt

Een van de meest absurde fenomenen van Nederland is de jaarlijkse vuilnismarkt *KUCH* vrijmarkt op Koninginnedag. Kom er niet aan bij de meeste landgenoten, want het is vreselijk gezellig om collectief je hele zolder, schuur en kelder leeg te halen en daarna uit te stallen op de stoep. Een gevoel van saamhorigheid maakt zich van de natie meester als buren, burgers en buitenlui bij elkaar kunnen bekijken hoeveel rotzooi *KUCH* handelswaar zij tot nu toe hebben bewaard.

In plaats van gewoon naar de Gemeentewerf te rijden stalt Nederland op Koninginnedag poppen zonder benen, doorgezeten bankstellen, incomplete puzzels en -serviezen, vogelkooien, afgekloven speelgoed en nog veel meer uit om het meeste aan het eind van de dag weer op te bergen voor volgend jaar. Waar een klein land al niet groot in kan zijn.

Openbaar vervoer rondom Nijmegen en de parafencultuur

Openbaar vervoer rondom Nijmegen
Openbaar vervoer rondom Nijmegen
De auto kan niet van boord.
‘Weet je, ik breng de kinderen met de bus naar school.’ De bus u weet wel, het openbaar vervoer. Het verantwoorde en betrouwbare alternatief voor de auto, dat ook nog eens goed voor het milieu is. Mijn hart loopt spontaan over van de goede bedoelingen. De engeltjes vliegen met hun harpjes door de lucht. Nu de praktijk nog.

Om 07.05 sta ik met de kinderen bij de snelbushalte te wachten op lijn 82.
De bus van 07.09 is in een zwart gat verdwenen. De bus van 07.19 houdt eerst het verkeer op de Heerbaan op en rijdt daarna de bushalte met zes wachtende mensen voorbij. De bus van 07.29 stopt wel. Een Kan-kaartje kan ik pas na 09.00 kopen.
‘Waarom ga je niet met auto, dat is veel goedkoper?’, zegt de buschauffeur als ik mijn chipkaart langs het paaltje wapper. *ZUCHT*
Op het station komt de overstapbus niet opdagen. Dat probleem ontmoet ik in Nijmegen vaker. Het lijkt erop, dat er op de dienstregeling meer bussen staan dan er daadwerkelijk in Nijmegen rijden.
Ik bel vanuit de bus, dat de kinderen te laat op school zijn.

Later die dag ga ik met het openbaar vervoer naar Keulen. Op het station vergeet ik het vakje ‘via’ op de automaat aan te raken. Het zit namelijk onderin het scherm verstopt. In plaats van over Arnhem moet ik over Venlo. Vier keer overstappen om in Keulen te komen en langs plaatsen waarvan ik het bestaan niet vermoed. Het kaartje omwisselen is bij de automaat onmogelijk en bij de balie staat een rij van twintig reizigers.
Een conclusie weet ik die dag in elk geval te trekken. Het openbaar vervoer rondom Nijmegen is gestoeld op de parafencultuur en de baas van het product boeit het niet hoe mensen van hot naar her komen.