Vidajo
VIDAJO MARITIEM - Orsoli
-.-.- Orsoli

De kapitein voer de kerstnacht. De televisie stond aan en zijn benen lagen comfortabel over het dashboard. Thuis was alles goed. Hij had gebeld toen hij om 22.00 opkwam. Zijn vriendin had verteld, dat ze met de kinderen bij zijn ouders had gegeten en dat ze morgen bij haar familie at. Haar moeder stond al drie dagen in de keuken.
‘Ik mis er niks aan’, had hij binnensmonds gemompeld toen zijn vriendin uitgebreid verslag deed van het voorbije en aanstaande familiediner. Hij had een hekel aan familieverplichtingen.

Het werd 24.00. De kapitein stopte een muziek-DVD in de speler. Gitaarklanken dreunden door de stuurhut. Af en toe keek hij op de radar en naar buiten. Niet veel later stuurde hij het schip onder de Keulse bruggen door. Aan de Zoo-brug keek hij opnieuw naar buiten. De Dom was mooi verlicht. Hij keek naar het dek en de positie van het schip ten opzichte van de wal en de overige vaart. Daarna keek hij nogmaals naar het dek en wreef verbaasd zijn ogen uit, in plaats van dat die automatisch naar het televisiebeeld gleden.
Zag hij het nou goed?
Boven het dek zweefde een groen bolletje. Het stuiterde op de leidingen heen en weer. De kapitein pakte de verrekijker om te zien of iemand een stuk vuurwerk van de brug had gegooid. Dat was niet zo. Er was echt een groen bolletje. Hij zette de schijnwerper erop. Het bolletje bleef flauw zichtbaar.

Het bolletje stuiterde over het dek, op weg naar achteren. Het raakte het raam van de stuurhut, ging toen zijwaarts en bleef bij de deur hangen. De kapitein opende de deur en het bolletje zweefde de stuurhut in. De kapitein hield zijn hand op. Het bolletje landde erop, alsof het ervoor was gemaakt. Verbaasd constateerde de kapitein dat er in het bolletje een elfje zat.
‘Wat is dit nou?’, vroeg hij.
‘Ik ben Orsoli. Als je mij vangt en mijn bolletje breekt mag je een wens doen, maar dan zul je me eerst moeten vangen’, zei Orsoli.
‘Doe ik. Ik wens mezelf drie miljoen euro’, zei de kapitein.
‘Drie miljoen euro? Dat kan!’, zei Orsoli. Ze sprong met bolletje en al uit zijn hand en stuiterde door de stuurhut. De kapitein ging erachteraan. Hij jaagde, rende en sprong in het rond. Af en toe vloekte hij, omdat hij Orsoli bijna had. Hij hijgde ervan en vergat zijn televisie en zijn schip. Over de marifoon klonk eerst geroep, daarna geschreeuw, buiten klonk getoeter. Maar de kapitein had alleen oog voor Orsoli in haar bolletje, dat hij kapot moest maken om drie miljoen euro te verdienen.
Het was een behoorlijke klap toen het schip op het geladen koppelverband klapte. De kapitein verloor zijn evenwicht en viel met zijn hoofd op de regulateur. Het schip schoof daardoor nog harder op het koppelverband. De kapitein verloor het bewustzijn. Orsoli verschool zich in het hoekje bij de deur. De overige bemanningsleden zagen haar niet, toen zij zich in hun ondergoed naar de stuurhut haastten.

Vrij snel daarna opende een WSP’er de stuurhutdeur. Orsoli zweefde onopvallend naar buiten.
‘Kan die muziek zachter?’, vroeg de WSP’er.
‘Die stond al zo hard’, zei de niet al te snuggere jongste matroos.
‘Teveel televisie gekeken met luide muziek aan’, schreef de WSP’er in het verbaal. De kapitein durfde toen hij bijkwam in het ziekenhuis niet over Orsoli te beginnen. Ontslag leek minder ernstig dan het stempel psychiatrisch patiënt.
Link
henriette | 24 Dec 2008 05:46:59 | maritiem | perm
reacties (2)

Reacties (2)

Hij heeft toch een goede smoes? Uitgegleden en bewusteloos geraakt. Niemand die de volgorde gezien heeft.
Struikelaar
24 Dec 2008 10:20:20



Gewoon in slaap gevallen, toch stiekum aan de drank gezeten en een beetje gek gedroomd, me dunkt.
Renesmurf
24 Dec 2008 12:52:57



Het is onmogelijk om te reageren op oude teksten
.-.-.

-.-.-
©tekst & script & afbeeldingen vidajo.nl

.-.-.

«maritiem - Huizenjacht
»maritiem - De schipper en zijn vrouw


«nieuws - Glazen huis op 3FM
»me - Prettige Feestdagen